Doktor doktor baksana/lambaları yaksana/Atam elden gidiyor/çaresine baksana.../

Uzun uzun kavaklar/Dökülüyor yapraklar/Ben Atama doymadım/Doysun kara topraklar...

Saat dokuzu beş geçe/Atam Dolmabahçe'de/Gözlerini kapamış/Bütün dünya ağlamış...

1970'li yıllar. Ankara'da bir 10 Kasım günü.

Hava ayaz mı ayaz.

Ayaklarımızda lastikten ayakkabılar. Kar üstündeyiz.

Ayaklarımız buz kesmiş. Ellerimizi ise ceplerimize sokamıyoruz saygısızlık olur Ata'nın manevi varlığına diye.